© 2018 Rondane Kwartet

  • White Facebook Icon
  • White Twitter Icon
  • White SoundCloud Icon

Meandres is door Simeon ten Holt voltooid in 1998. Het is zijn vijfde en laatste avondvullende compositie voor vier vleugels. Voorafgaand aan Meandres schreef hij Canto Ostinato (1979), Lemniscaat (1983), Horizon (1985) en Incantatie IV (1990). Ook Meandres is opgebouwd uit muzikale secties die herhaald worden. Er is sprake van verschillende lagen die verdeeld zijn over de vier pianisten, maar er kan afgeweken worden van deze indeling. Meestal duurt een concert van Meandres door Rondane Kwartet ongeveer twee uur.

meandres

luisterfragmenten
CD Meandres Rondan Kwartet

Typerend zijn de lange, uitgesponnen lijnen die als rivieren meanderen door een landschap. Aan het eind van het stuk maakt de stuwende ritmiek plaats voor een verstild klankveld waarin de melodie steeds ijler wordt en uitmondt in stilte. Simeon ten Holt noemde Meandres zijn zwanenzang, omdat hij zich realiseerde dat dit zijn laatste compositie voor vier vleugels zou zijn.

 

Foto: kopie van het originele manuscript van de componist.

Enkele uitspraken van de pianisten over Meandres:

daphne keune

"Meandres is voor mij het meest grillige en weerbarstige stuk van Simeon ten Holt. Ritmisch is het ’t erg geprononceerd en daardoor swingt het stuk enorm!
Voor de uitvoerder is het allerminst rustgevend: het chromatische karakter zorgt ervoor dat de kruizen en de mollen je om de oren vliegen en zeker in de oude (nog) handgeschreven versie is dat lastig uitpluizen. Tweemaal in het stuk komt alles tot stilstand en klinkt in de eenvoud van de klankvelden een berustende weemoed door."

"In Meandres zie ik een landschap aan mij voorbijtrekken met de kronkels en bochten in een rivier, die niet vast staan, maar veranderlijk zijn. Het water zoekt zijn weg via een lang traject. Daar neemt Rondane de tijd voor. ‘Het zoeken’ in deze compositie is hoorbaar o.a. door harmonieën die niet op lijken te lossen, maar vaak een onverwachte wending nemen."

petra van oort

laura sandee

"Meandres is een rustgevend werk.  Het is het laatste monumentale werk dat Simeon voor 4 vleugels geschreven heeft. De titel past precies bij het stuk. Langzaamaan verandert de rond geboetseerde lijn en mondt deze uit in een mooie melodie. Kabbelend word je meegenomen naar majeur en mineurpassages. De melancholische gedeeltes zijn voor mij niet wanhopig maar berustend. Het stuk eindigt in een prachtig, haast impressionistisch gedeelte. Een werk geschreven door een inmiddels oud en wijs man!"

"Toen ik Simeon ten Holt voor het eerst ontmoette in 1997 was hij bezig met het componeren van Meandres.  Het zou zijn laatste grote compositie worden. Ik zag de nog onvoltooide partituur op zijn Steinway vleugel liggen en vroeg hem in hoeverre het stuk overeenkomsten toonde met de andere vier grote composities voor vier toetsinstrumenten.  Simeon attendeerde mij op de vier partijen in de partituur en maakte de vergelijking met een vier-sporen-band waarmee hij in de jaren zeventig veel gewerkt had. Iedere pianist neemt in principe één spoor voor zijn rekening, maar mag des gewenst ook wisselen van spoor.  Er is sprake van een herhalingsstructuur zoals we dat kennen van Canto Ostinato, maar de partijen zijn duidelijker verdeeld in vier lagen."

robert lambermont